Soms is het belangrijk om je kwetsbaar op te stellen en je eigen verhaal te delen. Vandaag wil ik graag mijn verhaal delen. Maar dit is ook een verhaal over leren en groeien, over mijn toewijding aan een nieuwe benadering van gezondheid, en over mijn vastberadenheid om het klassieke medische stelsel uit te dagen.

Al sinds mijn kindertijd heb ik een diepe interesse in gezondheid gehad. Toen ik eindelijk naar de hogeschool ging, besloot ik de opleiding Medisch Management Assistent (professionele bachelor) te volgen. Mensen om me heen verzekerden me dat er altijd werk zou zijn in ziekenhuizen, en de medische vakken spraken me aan. Mijn studie omvatte onder andere psychologie, anatomie, hygiëne, EHBO, medische regelgeving, deontologie, medische registratie, organisatie van de gezondheidszorg, pathologie, farmacologie, sociale wetgeving en een buitenlandse stage op een diabetesafdeling, gevolgd door twee vakantiebanen in ziekenhuizen.

Na mijn studie kwam ik echter tot een schokkende ontdekking. Ondanks al mijn verworven medische kennis, leek mijn plaats op de arbeidsmarkt beperkt tot het typen van doktersverslagen. Had ik al die jaren zo hard gestudeerd voor deze teleurstelling? Uiteindelijk belandde ik alsnog in een andere sector, in een baan die eigenlijk ook niet bij me paste.

Toch liet mijn passie voor gezondheid me nooit los. Ik besloot om verder te studeren en volgde een 5-jarige yogadocentenopleiding. Hier kreeg ik een diepgaand begrip van het menselijk lichaam, van de fysiologie van het spijsverteringsstelsel, hart-en bloedvaten, ademhalingsstelsel, endocrien stelsel, zenuwstelsel, bindweefsel, lymfestelsel, bewegingsleer, psychosomatische ziekten, menopauze, yogatherapie, zwangerschap en bewegingsleer en zoveel meer.

Na een heupoperatie moest ik naar de kinesist voor revalidatie, en tot mijn verbazing kwamen 80% van zijn oefeningen rechtstreeks uit mijn yogaopleiding. Alleen de benadering verschilde. Dit deed me opnieuw realiseren dat er een kans was om gezondheid op een andere manier te benaderen.

Ik besloot me verder te verdiepen in de werking van de hersenen en schreef me in bij het Brain Balance Instituut te Rotterdam om meer wetenschappelijke kennis op te doen. Dit traject begon als persoonlijke ontwikkeling, waarbij we de Brain Balance-methodiek gebruikten, die zich richt op breinkennis, voeding en supplementen, stress, slaap, omgeving, beweging en ontspanning. Ik kreeg les van experts, onder meer van neurowetenschapper Job Van den Hurk, Eric Schut (master in de kpni), Micha Selis (psychiater en mindfulnesstrainer), Siebe Hannoset (Intermittent Living) en Inge Declercq (neuroloog, slaapexpert),...

Dit was wat ik wou: mensen preventief helpen een gezonde levensstijl aan te nemen, gezien de groeiende problemen met burn-outs, psychische klachten en chronische ziekten.

Toen ik mijn eigen huisarts vertelde over mijn bijscholingen, was hij enthousiast. Hij begreep het belang van preventie en een gezonde levensstijl en gaf eerlijk toe dat zijn patiënten er vaak niet aan wilden werken of zochten naar een quick-fix en liever ‘ziek’ bleven. Maar tot mijn verbazing gaf hij toch de voorkeur aan een samenwerking met psychologen vanwege hun kennis van medicijnen en het ‘juiste’ diploma om zieke mensen te behandelen.

Dit bracht me tot het inzicht dat de klassieke geneeskunde nog steeds niet volledig erkent hoe belangrijk preventie is en hoe cruciaal het is om de oorzaak van gezondheidsproblemen aan te pakken in plaats van alleen symptomen te behandelen. Patiënten verdienen meer dan alleen hun hart uit te storten bij een psycholoog of het slikken van medicijnen.

In mijn reis naar gezondheid en welzijn heb ik talrijke verhalen gehoord van mensen die zich verdiepen in zelfhulpboeken. Het is inspirerend om te zien hoe mensen op zoek zijn naar manieren om hun leven te verbeteren en hun welzijn te vergroten. Maar ik wil benadrukken dat lezen alleen niet voldoende is om daadwerkelijke verandering teweeg te brengen. Het is essentieel om de juiste begeleiding te kiezen en te beseffen dat het aanpakken van oude gewoonten aanvankelijk vaak weerstand oproept.

Mijn overtuiging is simpel: de sleutel tot gezondheid ligt niet in gedragsverandering, maar vooral in het aanpakken van de basis. Ons lichaam en brein zijn onafscheidelijk met elkaar verbonden, en begrijpen hoe ze samenwerken is essentieel voor het genezingsproces. Deze stap wordt maar al te vaak overgeslagen. Vb. Wanneer je auto kapot is, dan kan je wel eens onder de motorkap kijken, maar daarmee is de auto niet hersteld. Je kan pas iets repareren als je weet hoe het moet.

Ons brein heeft van nature de neiging om verandering te vermijden, omdat het veel energie kost. Dit is de reden waarom we vaak terugvallen in oude patronen. Maar het goede nieuws is dat verandering mogelijk is, zelfs als het in het begin uitdagend is. Het is een reis van vallen en opstaan, en het is belangrijk om dat te omarmen. Herhaling is superbelangrijk.

Hoe kunnen we nu anderen hiervan overtuigen? Hoe kunnen we de focus verleggen van snelle oplossingen naar preventieve zorg, zelfs als sommige professionals terughoudend zijn? Het begint met bewustwording en kennisdeling.

Het verschil tussen mijn benadering en die van veel artsen, psychologen en psychiaters is duidelijk. Ze werken vaak met ziektebeelden en symptoombestrijding, terwijl ik me richt op het voorkomen van ziekten en het bevorderen van een gezonde levensstijl.

In essentie richt gezondheidspsychologie (domein psycholoog) zich op de psychologische aspecten van gezondheid en welzijn, terwijl leefstijlkennis (mijn domein) zich concentreert op de praktische kennis en gedragsveranderingen die nodig zijn om een gezonde levensstijl te bereiken en te behouden. Beide gebieden kunnen echter nauw samenwerken om mensen te helpen gezondere keuzes te maken en hun algehele welzijn te verbeteren.

Ik blijf geloven in een gezonde wereld en zal mijn missie voortzetten. Er is ruimte voor samenwerking tussen verschillende benaderingen van gezondheid, en ik ben vastbesloten om bij te dragen aan het creëren van een gezondere toekomst voor ons allemaal.